باشیر

باشیر. ( اِخ ) نام دهی نزدیک آمل، بمازندران. ( مازندران و استرآباد رابینو متن انگلیسی ص 130 بنقل از ابن اسفندیار ). در ترجمه وحید مازندرانی ( ص 173 ) این نام بصورت بشیر نقل شده است و ظاهراً مبنی بر اشتباه باشد.

دهی از آمل

💡 از استخوان سوخته بسیار صادقان از راه صدق فیض طباشیر برده‌اند

💡 پیاله نوش و میندیش از حرارت می که در شراب، طباشیر می کند مهتاب

💡 ز صبح صادق بشناس صبح کاذب را مخور به جای طباشیر استخوان زنهار

💡 به جوی شیر تسلی نمی شود عاشق به من به جای طباشیر استخوان چه دهی؟

💡 خسته را در جگر گرم اگر صدقی هست استخوان سوخته هم کار طباشیر کند