بارکشی

بارکشی. [ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل بار کشیدن. مجازاً، تحمل رنج و سختی کردن. ( دِمزن ):
باز نگویم که ز خامی بود
بارکشی کار نظامی بود.نظامی.خشت زنی پیشه پیران بود
بارکشی کار اسیران بود.نظامی. || بردن بار از جایی بجای دیگر که پیشتر نقلیه نامیده میشد. ( واژه های فرهنگستان ).
- بارکشی تند؛ نقلیه سریعالسیر. ( واژه های فرهنگستان ).

عمل بار کشیدن، بار بردن.

عمل بار کشیدن

💡 جور کشم بنده وار ور کشدم حاکم است خیره کشی کار اوست بارکشی خوی من

💡 آن درویش گفت من این مرتبه که در بهشت رفیق تو خواهم بود بکسب دست و رنجبری و بارکشی یافته‌ام چون دست ازان بدارم این مرتبه نماند. من هم برین منوال بار میکشم و خدمت خدای و بندگان خدای میکنم تا اجل در رسد مرا درین یابد.

💡 چون صوفیانش بارکشی بیش و قوت کم هم رقص و هم سماع همه شب میسرش