باده نوشی

💡 هم به حق کشور ستانی هم ز رادی زر دهی هم به عشرت باده نوشی هم ز راحت برخوری

💡 پالان خر ز دوشش وارونه شد تو گفتی دستار باده نوشی است در بزم می فروشی

💡 ز بهر مجلس انسش که باده نوشیده است ستاره مشعله دار است و آسمان طارم

💡 بسکه در وحدت سرای عشق یک رنگ تو شد باده نوشیهای جویا گونه ات را آل کرد

💡 باده نوشیده شب و خفته سحرگاه به خواب روز برخاسته از خواب و خمار آمده بود

💡 باده نوشیدم، غمی از خاطرم بیرون نبرد بوی ویرانی ازین تعمیر می‌آید هنوز

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، باده نوشی اغلب به عنوان نمادی برای رسیدن به حالت مستی معنوی و رهایی از بندهای دنیوی به کار می‌رود.

💡 شاعر با توصیف صحنه‌های باده نوشی در میخانه‌ها، سعی داشت از تضاد میان لذت‌های زودگذر و حقیقت‌های عمیق زندگی سخن بگوید.

💡 برخی منتقدان ادبی معتقدند که تصویرسازی از باده نوشی در متون کهن، صرفاً برای بیان مفاهیم عرفانی و نه لزوماً لذت‌های جسمانی بوده است.