باده نوشی. [ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) عمل باده نوش. میخواری. شرابخواری. میخوارگی. باده پیمائی. شرابخوارگی. می گساری. باده خواری. باده گساری کردن. باده گرفتن. می خوردن. باده کشیدن. باده نوشیدن. می زدن. می گساردن. باده خوردن. باده گساردن.
( ~. ) (حامص. ) شراب خواری، می خواری.
باده خواری، شراب خواری.
عمل باده نوش شرابخواری میخواری.
شراب خواری، میخوا
💡 هم به حق کشور ستانی هم ز رادی زر دهی هم به عشرت باده نوشی هم ز راحت برخوری
💡 پالان خر ز دوشش وارونه شد تو گفتی دستار باده نوشی است در بزم می فروشی
💡 ز بهر مجلس انسش که باده نوشیده است ستاره مشعله دار است و آسمان طارم
💡 بسکه در وحدت سرای عشق یک رنگ تو شد باده نوشیهای جویا گونه ات را آل کرد
💡 باده نوشیده شب و خفته سحرگاه به خواب روز برخاسته از خواب و خمار آمده بود
💡 باده نوشیدم، غمی از خاطرم بیرون نبرد بوی ویرانی ازین تعمیر میآید هنوز
