افشانده

افشانده. [ اَ دَ / دِ ] ( ن مف )پاشیده. پراکنده. ریخته. ( ناظم الاطباء ). پراکنده. منتشرشده. ریخته. لرزان شده. و رجوع به افشاندن شود.

پراکنده، پریشان.

( اسم ) پاشیده پراکنده کرده.

💡 به خاک تو خورشید افشانده پرتو به راه تو جبریل گسترده شهپر

💡 ماه تابان کوری پروانگان را بین که جان بر نتیجه سنگ و موم و ریسمان افشانده‌اند

💡 روح امین نیز که وامانده بود بوسه بهر گام بر افشانده بود

💡 کوکب دری است یا در دری کز هر دری دست و کلکش گاه توقیع از بنان افشانده‌اند

💡 آن چنان تخمی چنین کشورستانی داد بر بر چنین آید ز تخمی کانچنان افشانده‌اند

💡 سرو گلشن آستین افشانده آه من است طوق قمری فوطه زاری بود در گردنم