اشراط

اشراط.[ اِ ] ( ع مص ) نشان کردن شتر و گوسپند و جز آن جهت فروختن. ( منتهی الارب ). نشان کردن. ( زوزنی ). اعلان کردن به اینکه شتر برای فروش است. ( از اقرب الموارد ). || آماده کردن چیزی را برای فروش. ( منتهی الارب ). اشرط من ابله؛ اعدّ شیئاً منها للبیع. ( اقرب الموارد ). || آماده کردن خویشتن را به کاری و نشان کردن جهت آن کار. ( منتهی الارب ). اشرط نفسه لکذا؛ خود را برای کاری آماده ساخت و آنرا اعلام کرد. ( از اقرب الموارد ). || شتابانیدن رسول را.( منتهی الارب ). اشرط الرسول الی فلان؛ قدّمه الیه و اعجله. یقال: افرطه و اشرطه. || اشرط نفسه و ماله فی هذا الامر؛ قدّمهما فیه. ( اقرب الموارد ).
اشراط. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ شَرط. ( ترجمان علامه جرجانی ص 61 ). ج ِ شَرَط. نشانه ها. و اشراطالساعة؛ نشانه های قیامت. ( منتهی الارب ). نشانه های رستخیز. || اشراط قوم؛ نجبا و اشراف و بزرگواران. مردم فرومایه. از اضداد است. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( اِخ ) دو ستاره اند بنام شرطان در برج حمل و آن هر دو شاخ وی است. یقال: اذا طلع الشرطان القت الابل اوبارها فی الاعطان. و بجانب شمال ستاره ای است خرد، بعض عرب این هر سه را از منازل قمر گویند و اشراط نامند. و منه: اذا طلعت الاشراط ظهرت الانباط جمع النبط للماء. ( منتهی الارب ). اشراطُ مثلث، و آن نام صورت هفدهم از صور شمالی فلکی قدماست. ( مفاتیح ). اشراط را نطح و ناطح نیزخوانند. رجوع به شرطان و شرطین و نطح و ناطح شود.

( اَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ شرط، نشانه ها.

علامت، نشانه.

( اسم ) جمع شرط و شرط علامتها نشانها. یا اشراط صبح. نشانهای بامداد.
نشان کردن شتر و گوسپند و جز آن جهت فروختن. نشان کردن. اعلان کردن باینکه شتر برای فروش است.

جِ شرط؛ نشانه‌ها.

💡 قوله: إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها ای حرکت الارض حرکة شدیدة لقیام السّاعة و فناء الارض. و قیل «زلزلت» قبل السّاعة و هی من اشراط السّاعة.

💡 سورهٔ قیامة سورهٔ ۷۵ام قرآن است، دارای ۴۰ آیه است، و سوره‌ای مکی است. همانند نام این سوره، محتوای آن پیرامون معاد و روز قیامت است: ابتدا اشراط الساعه، نشانه‌های بروز قیامت، را بیان می‌کند و حال نیکوکاران و بدکاران را توصیف می‌کند. سپس لحظات انتقال افراد از این دنیا به جهان آخرت را توصیف کرده و ارتباط هدف از خلقت انسان را با معاد بیان می‌کند.