استبر

کلمه‌ی «استبر» در فارسی به معنای تناور، تنومند، ضخیم، قطور، سفت و قوی است و بار معنایی آن اغلب برای توصیف جسم، تنه‌ی درخت، اجسام بزرگ یا افرادی با قامت قوی به کار می‌رود. این واژه نشان‌دهنده‌ی حجم، مقاومت و استحکام بالای چیزی است و در متون ادبی و توصیفی برای تاکید بر بزرگی یا قوت به کار می‌رود. در کاربرد روزمره و ادبیات کهن، «استبر» می‌تواند به تنه‌ی درختان قطور، اجسام حجیم یا حتی انسان‌های قوی و تنومند اشاره داشته باشد. از نظر معنایی، این واژه مترادف با «تناور»، «تنومند»، «ثخن»، «قطور»، «فربه»، «کلفت»، «گنده»، «سفت»، «سخت» و «غلیظ» است و متضاد آن «نازک» یا «لاغر» می‌باشد.