اسباغ

اسباغ. [ اِ ] ( ع مص ) تمام گردانیدن نعمت را بر کسی. ( منتهی الارب ). توسعه: یقابل مولم الرزیة بما اسبغ اﷲ تعالی علیه من الصبر. || تمام کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( غیاث ). کامل کردن. ( کنزاللغات ) ( غیاث ). || رسانیدن آب وضو را به مواضع آن. تمام آوردن وضو را: اسبغ الوضوء؛ اذا بلغه مواضعه و فی کل عضو حقه. ( منتهی الارب ). || زره فراخ پوشیدن. ( آنندراج ).

( اِ ) [ ع. ] (مص م. )۱ - تمام کردن نعمت بر کسی. ۲ - زره فراخ پوشیدن.

= تسبیغ

( مصدر ) ۱ - تمام گردانیدن نعمت را بر کسی. ۲ - زیاد کردن الف پیش از حرف آخر چون فاعلاتن که فاعلاتان میشود.

[ویکی فقه] اسباغ، انجام کاری به تمام و کمال است و از آن به مناسبت در باب طهارت سخن رفته است.
اسباغ در وضو و غسل، مستحب است و منظور از آن، رعایت دقیق و کامل واجبات، مستحبات و سنن وضو و غسل و رساندن آب به همۀ اعضای مورد نظر است.
مقدار آب محقق کننده اسباغ
مقدار آبی که اسباغ با آن محقّق می شود، یک مدّ در وضو و یک صاع در غسل است.
[ویکی فقه] اسباغ (ادبیات فارسی). در لغت به معنی «تمام کردن» و «دراز کردن» و در اصطلاحِ علم عروض آن است که بر سبب خفیفی که در آخر جزو قرار گرفته باشد، پیش از ساکنِ آن سبب، حرف ساکن دیگری بیفزایند. جزوی را که اسباغ در آن راه یابد، «مُسْبَغ» می گویند.
برای اسباع اقسامی بیان شده است که به شرح ذیل می باشد:
← مفاعلین
۱. ↑ سعادت، اسماعیل، دانش نامه زبان و ادب فارسی، تهران، سازمان انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۴، ج۱، ص۳۶۱.
منبع
سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «اسباغ»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۷/۰۷/۰۳.
...
[ویکی فقه] اسباغ (فقه). اسباغ، انجام کاری به تمام و کمال است و از آن به مناسبت در باب طهارت سخن رفته است.
اسباغ در وضو و غسل، مستحب است
العروة الوثقی ج۱، ص۲۱۸.
مقدار آبی که اسباغ با آن محقّق می شود، یک مدّ در وضو
جواهر الکلام ج۲، ص۳۴۲.
۱. ↑ العروة الوثقی ج۱، ص۲۱۸.
...

تمام کردن نعمت بر کسی.
زره فراخ پوشیدن.

💡 قال (ص): أ لا اخبرکم بما یمحو اللَّه به الخطایا، و یرفع به الدّرجات؟ قالوا بلی یا رسول اللَّه! قال: اسباغ الوضوء علی المکاره، و کثرة الخطأ الی المساجد، و انتظار الصّلاة بعد الصّلاة، فذلکم الرّباط.

💡 قلت انت اعلم یا ربّ بذلک و بکلّ شی‌ء و انت علام الغیوب، قال: الدّرجات اسباغ الوضوء فی المکروهات و المشی علی الاقدام الی الجماعات و انتظار الصّلوات بعد الصّلوات، و الحسنات افشاء السّلام و اطعام و التهجد باللیل و النّاس نیام، ثمّ قال یا محمّد من یعمل بهنّ یعش بخیر و یخرج من خطیئته کیوم ولدته امّه.

💡 من شقیق و اقحوان وورد و خزامی و نرجس و بهار، عیون نواظر در ریاضی نواضر متنعم داشته، طیور بلاغت بر غصون عبارت مترنم گشته من حمام و بلبل و یمام و هزار و هدهد و قماری، ساغر لفظ از باده فضل گران ساخته و بر دست سقات سطور در بزم کتاب مسطور بگردش در انداخته، گوئی رشحه فیض قدس است که از مبداء اسباغ جود بر عالم امکان وجود رسیده، یا شربت ماء معین که ساقی حور عین بر معشر خلق زمین پیموده.

💡 رقیمه کریمه رسید و اسباغ مکرمات و ایضاح مبهمات بحمدالهو نمود. گشادن درهای بسته و بستن پیمان‌های شکسته همیشه موقوف باشارت انامل فیض شامل بوده و از بغداد تا هرات و از جیحون تا فرات، کمتر آب و خاکی است که بیمن قدوم پاک شما حلاوت امن و طراوت امان نیافته باشد.

💡 وَ اکْتُبْ لَنا فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةً ای: اوجب لنا فی هذه الدّنیا توفیق الطاعة و اسباغ النعمة، وَ فِی الْآخِرَةِ الجنة و الرؤیة و الثواب. موسی خیر دو جهانی خواست درین آیت. همانست که مصطفی (ص) گفت: «سلوا اللَّه الیقین و العافیة».