تزریق زیرجلدی

{subcutaneous injection, hypodermic injection} [علوم دارویی] نوعی دارورسانی که در آن مادۀ دارویی را در زیر بافت پوست تزریق می کنند

تزریق زیرجلدی ( به انگلیسی: Subcutaneous injection ) جهت تزریق بسیاری از داروها ازجمله انسولین، مورفین و هروئین و نیز به عنوان روشی مخالف با تزریق داخل وریدی مورد استفاده قرار می گیرد. بافت زیر جلدی ( Subcutaneous ) یک بافت همبند غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده و به همین دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است. هدف از تزریق زیر جلدی، جذب آرام دارو و با حجم تزریق محدود می باشد. این روش جهت تزریق داروهایی بمانند انسولین که باید در بافت چربی به طور تدریجی جذب شود، روش ایده آلی بوده که با کمترین درد، امکان تکرار چندین نوبت تزریق را فراهم می سازد. از ماساژ دادن ناحیه، پس از تزریق انسولین یا هپارین باید خودداری شود چراکه باعث جذب سریعتر دارو شده و باعث التهاب بافتی می گردد.
• پوست بالا کشیده شود.
• ورود سوزن به بافت سریع و تزریق آهسته انجام گیرد.

نوعی دارورسانی که در آن مادۀ دارویی را در زیر بافت پوست تزریق می‌کنند.

💡 تزریق کننده‌های خودکار اپی نفرین که به افراد اجازه تزریق به ماهیچه‌های خودشان را می‌دهد معمولاً در دو دوز موجود هستند، یکی برای بزرگسالان که وزنی بیش از ۲۵ کیلوگرم دارند و دیگری برای خردسالان که بین ۱۰ تا ۲۵ کیلوگرم وزن دارند. مقدار تزریق زیرجلدی اپی نفرین (نه به صورت تزریق کننده‌های خودکار) می‌بایست حتماً طبق دستور پزشک یا تیم درمانی صورت گیرد.

💡 مصارف دارویی آن، درمانِ لوسمی حاد لنفاوی، لوسمی حاد مغز استخوان و لنفوم غیر هوچکین است و می‌توان آنرا به‌صورت تزریق زیرجلدی، عضلانی و داخل‌وریدی تجویز کرد. آسپاراژیناز کارش را از طریق شکستن و تجزیهٔ اسید آمینه‌ای به نام «آسپاراژین» انجام می‌دهند که سلول‌های سرطانی بدون آن، قادر به ساختِ دی‌ان‌ای نیستند.