لغت نامه دهخدا
خوانائی. [ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی آنچه قابل خواندن است. کیفیت قابل خواندن. آنچه شایسته خواندن است، چون: این کتاب خوانایی دارد که اینهمه اصرار بخواندش می کنی ؟ || عمل خواندن. ( یادداشت بخط مؤلف ):
اگر بودی کمال اندر نویسایی و خوانایی
چرا آن قبله کل نانویسا بود و ناخوانا؟؟