حالت پایه

{ground state} [شیمی، فیزیک] پایین ترین حالت انرژی هر سامانۀ کوانتومی متـ. تراز پایه ground level

حالت پایه ( به انگلیسی: Ground state ) در فیزیک کوانتوم حالتی ست که سیستم کمترین انرژی خود را دارد. حالت برانگیخته هر حالتی ست که انرژی ای بیشتر از حالت پایه دارد. حالت پایه در نظریه میدان های کوانتومی حالت خلاء خوانده می شود.
اگر بیش از یک حالت پایه وجود داشته باشد آن را چندگانه می خوانند. بسیاری از سامانه ها حالت پایهٔ چندگانه دارند.
طبق قانون سوم ترمودینامیک، هر سامانه در دمای صفر مطلق در حالت پایهٔ خود قرار دارد. در نتیجه انتروپی آن با چندگانگی حالت پایه تعیین می شود. بسیاری از سامانه ها، مانند شبکه بلوری ایده آل، حالت پایهٔ واحدی دارند و در نتیجه انتروپی آنها در دمای صفر مطلق صفر است. بسیاری از مواد مانند مواد بلوری ایده آل دارای حالت آیه منحصربه فرد هستند.

پایین‏ترین حالت انرژی هر سامانۀ کوانتومی

💡 احیا به معنی کاهش کاتیون فلزات و تبدیل به حالت پایه آن ها(که برای اغلب جامد و برخی حالات دیگر است).

💡 را با نظریه اختلال محاسبه کرد. حالت پایه را در نوار رسانش و اولین حفره سنگین در نوار ظرفیت در نظر می‌گیریم. اگر حالت‌های ما

💡 در چنین نیم‌رساناهایی با کاهش پهنای سد، انرژی حالت پایه الکترون و حفره به دلیل جفت‌شدگی توابع موج گرفتار شده در داخل چاه‌ها افزایش پیدا می‌کند. چنین رفتاری مربوط به حضور میدان‌های قطبشی در این چاه‌ها می‌باشد.

💡 هنگامی که اتم برانگیخته به حالت پایه برمی‌گردد طول موج مشخصی از خود ساطع می‌کند. با اندازه‌گیری میزان جذب نمونه و رسم منحنی کالیبراسیون و قانون بیر-لامبرت پی به میزان مجهول در نمونه می‌بریم.

💡 یک ارتعاش به هنگام جذب انرژی توسط مولکول درحالت پایه اتفاق می‌افتد. (به حالت پاییه توجه شود). وقتی پیوند دو کوانتوم انرژی جذب می‌کند، صوت اول پیوند تحریک می‌شود و به همین ترتیب صوت‌های بالاتری تحریک می‌شوند. تقریباً، حرکت ارتعاشی عادی را می‌توان به صورت حرکت نوسانگر هماهنگ ساده در نظر گرفت.