ازکیا

( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ. ) جِ زکی، پاکان.

= زکی

( صفت اسم ) جمع زکی ۱ - پاکان. ۲ - صاحبان ذهن صافی.

جِ زکی؛ پاکان.

💡 حاسد ار نشناسدش کز روی رفعت کیست او پادشاه اتقیا و ازکیا و اصفیاست

💡 شرب من ام الخبائث کی بود من به پاکی می خورم با ازکیا

💡 بر عالم و آدم‌کیا کاخش مطاف ازکیا جنت ز خلقش یک‌گیا دوزخ ز قهرش یک شرر

💡 قال امیّة: المطعمون الطّعام فی السنة الازمة، و الفاعلون للزکوات، و یقال هذه اللّام لام العلة و المعنی یفعلون ما یفعلون للزّکوة ای لیصیروا عند اللَّه ازکیاء.

💡 از بس مکان که داده و تمکین که کرده‌اند خشنودم از کیای ری و ازکیای ری