آیفت

( آیفت ) آیفت. [ ی َ ] ( اِ ) حاجت که خواهند:
ناسزا را مکن آیفت که آبت بشود
بسزاوار کن آیفت که ارجت دارد.دقیقی.ز یزدان خواستن آنجمله آیفت
که تا نرسد مر او را هیچ آکفت.زراتشت بهرام.ز حق آیفت میخواهد بزاری
کند شکر ره پرهیزکاری.زراتشت بهرام.- آیفت کردن، آیفت بردن، آیفت خواستن؛ تمنی کردن. خواهش و درخواست کردن چیزی را. حاجت خواستن. عرض حاجت. درخواستن. سؤال چیزی.

( آیفت ) (یَ ) ( اِ. ) حاجت، نیاز.

( آیفت ) ۱. حاجت، نیاز، خواهش، درخواست: ناسزا را مکن آیفت که آبت بشود / به سزاوار کن آیفت که ارجت دارد (دقیقی: ۹۷ ).
۲. بهره، سود.

( آیفت ) ( اسم ) حاجت نیاز.

حاجت، نیاز.

💡 بوستانش را آیفت ز بهن نرسد دوستانش را آیفت به دشمن نرسد

💡 از او خواه آزادی کام خویش وزو جوی آیفت فرجام خویش

💡 هنایش اثر حاجت آیفت دان فلیوه بود هرزه غره فنود

💡 سروش روز، بخناری (‌به ضم باء یعنی‌آزادی و آسایش‌) روان خود را از سروش اهرو (‌مقدس‌) آیفت بخواه.