سیء

(سَ یِّ ) [ ع. ] (ص. اِ. )۱ - کار بد، ناپسند. ۲ - گناه، خطا.

[ویکی الکتاب] معنی سِیءَ: بدحال و ناراحت شد (در عبارت "سِیءَ بِهِمْ " یعنی به واسطه ایشان ناراحت شد)
ریشه کلمه:
سوء (۱۶۷ بار)
«سِییءَ» از مادّه «ساء» به معنای بد حال شدن و ناراحت گشتن است.

کار بد، ناپسند.
گناه، خطا.

💡 پس گفت: لوبسط بساط المجدوالفضل لدخل ذنوب الاولین و الاخرین فی حاشیة من حواشیه ولوبدت عین من عیون الجود الحقّ المُسیء بالمحسن.

💡 انی اتوب مناجیا و منادیا فانا المسیء بسیدی و المذنب