شخسار

شخسار. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) زمین سخت و محکمی را گویند که در دامن کوهها واقع است. ( برهان قاطع ):
بکردار سریشمهای ماهی
همی برخاست از شخسارها گل.منوچهری. || مخفف شاخسار که جای بسیاری و انبوهی درختان باشد. ( برهان ):
جبرئیل کرمی سدره مقام و وطنت
همچو مرغان زمین بر سر شخسار مرو.مولوی.

(شَ ) (اِمر. ) ۱ - جای انبوه از درختان. ۲ - سنگلاخ.

۱. شاخۀ درخت.
۲. قسمت بالای درخت که پرشاخ وبال باشد.
۱. زمین سخت و ناهموار.
۲. زمین سخت در دامن کوه، سنگلاخ.

شاخسار، شاخه درخت، قسمت بالای درخت که پرشاخ باشد
۱ - جای انبوه از درختان شاخسار. ۲ - زمین سخت و ناهمواره در دامنه کوه سنگلاخ.

جای انبوه از درختان.
سنگلاخ.

💡 جبرئیل کرمی سدره مقام و وطنت همچو مرغان زمین بر سر شخسار مرو

💡 بکردار سریشمهای ماهی همی‌برخاست از شخسارها گل

💡 شخسار آنچنان شد کاندر گل اسب و سوار ماندی تا آرنگ