سیرکردن

سیر کردن. [ س َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) راه رفتن. رفتن. طی کردن:
تا بدین هفت فلک سیر کند هفت اختر
همچنین هفت پدیدار بود هفت اورنگ.فرخی.روزی سیر کرد و قصد هرات داشت. ( تاریخ بیهقی ).
نگر تا قضا از کجا سیر کرد
که کوری بود تکیه بر غیر کرد.سعدی.

۱ - معده کسی یا جانوری را از طعام و شراب کافی انباشتن. ۲ - بی نیاز کردن مستغنی کردن.
راه رفتن. رفتن. طی کردن

💡 تشنه چشمان را ز نعمت سیرکردن مشکل است دانه و آب آسیا رالب نبندد از خروش

💡 در قوانین کشورهای مختلف تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد. در دانمارک، آزادی سیرکردن در زمین‌های خصوصی محدودتر است. همه تپه‌ها، سواحل و همه جنگل‌های دولتی برای سیر کردن باز هستند. مناطق غیرقابل کشت و بدون حصار صرف نظر از این‌که در مالکیت چه کسی قرار دارند، برای سیرکردن در طول روز باز اند. جنگل‌های خصوصی تنها از طریق جاده‌ها و مسیرها قابل دسترس هستند.