سپاهدار

سپاهدار. [ س ِ ] ( نف مرکب ) سپهدار. دارنده سپاه. دارنده لشکر. فرمانده لشکر. فرمانده ِ سپاه. || صاحب منصبی خاص بوده است در عهد غزنویان:
پور سپاهدار خراسان محمد است
فرخنده بخت و فرخ روی و مؤیداست.منوچهری.ابومطیع بدرگاه آمده بود... سپاهداران او را لطف کردند. ( تاریخ بیهقی ). و بسیار غلام ایستاده از کران صفحه تا دور جای و سپاهداران و مرتبه داران بیشمار در باغ. ( تاریخ بیهقی ).و سپاهداران اسب سپهسالار خواستند. ( تاریخ بیهقی ). پرده داری و سپاهداری نزدیک اریارق رفتند. ( تاریخ بیهقی ).
دیدار سپاهدار ایران
در آینه ردان ببینم.خاقانی.چون عدل سپاهدار اسلام
چون عقل نگاهبان دولت.خاقانی.

( ~. ) (ص فا. ) فرمانده قشون.

دارندۀ سپاه، فرماندهِ سپاه.

( صفت ) سالار سپاه فرمانده قشون.

فرمانده قشون.

💡 سر ملوک جهان میر نصر ناصر دین سپاهدار خراسان برادر سلطان

💡 سپاهدار خراسان ابوالمظفر نصر امیر عالم عادل برادر سلطان

💡 پور سپاهدار خراسان، محمدست فرخنده بخت و فرخ روی و مویدست

💡 ستوده غرس خلافت یگانه تاج ملوک سپاهدار عجم فخر دین پیغمبر

💡 سپاهدار تو شاها چنین کند خدمت کراست در همه عالم چنین سپهداری

💡 بنه ز دست حدیث سپاهدار اروپ به سرگذشت سپهدار آسیا بنگر