سنبل الطیب

سنبل الطیب. [ سُم ْ ب ُ لُطْ طی ] ( اِ ) گیاهی است که از دیرزمان در ایران بعنوان مسکن و ضد تشنج و در هیجانات عصبانی استعمال می نموده اند. اروپائیان نیز این دارو را از قدیم می شناخته اند. سنبل الطیب بر دو قسم است:
1 - سنبل الطیب وحشی.
2 - سنبل الطیب بستانی. ( از کتاب درمانشناسی ج 1 ). رجوع به سنبل شود.

(سُ بُ لُ طّ ) (اِمر. ) گیاهی است علفی، پایا و خودرو، ریشه اش معطر و ساقه اش راست و برگ هایش متقابل. ریشه و ساقه های زیرین این گیاه دارای اسانس اسید والرینیک و اسید مالیک و مواد قندی است که در طب کاربرد فراوان دارد.

گیاهی علفی، خودرو با ساقۀ راست، برگ های متقابل دندانه دار و گل های سفید معطر که بلندیش تا یک متر می رسد و ریشۀ آن دارای اسانس، اسید والرینیک، اسیدمالیک، و مواد قندی است که در طب به کار می رود. ضد تشنج، آرامبخش و جهت کاهش ادرار بیماران مبتلا به مرض قند مفید است که به صورت پودر، قرص، دم کرده یا شربت به کار می رود، علف گربه.

( اسم ) گیاهی است از تیره بداغ ها که پایاو علفی است و ارتفاعش بالغ بریک متر میشود و در نواحی مرطوب جنگلها مخصوصا اطراف جویها و گودالهای غالب نقاط اروپا و آسیا ( ازجمله ایران ) میروید. ریشه اش معطر و ساقه اش راست و برگهایش متقابل و مرکب از هفت تا ۱۲ قطعه است. گلهای آن معطر و سفید رنگند و گل آذینش دیهیم است. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه های افشان آنست که دم کرده اش در ناراحتیهای قلبی مورد استفاده فراوان واقع میشود. ریشه و ساقه های زیرین این گیاه شامل اسانس و اسید والرینیک و اسید مالیک و غیره است. اسانس والرین و تنتور الکلی آن و یا دم کرده اش ضد تشنج بسیار خوبی است و همچنین دارای اثر ضد هیستری و کاهش دهنده ادرار مبتلایان به بیماری قند است و نیز در تپش قلب و ضعف قلب تجویز میشود والریانه حشیش القطه علف گربه سنیل الطیب طبی ایسمامن آله آلک سنبل رومی سنبل العصافیر میبخوشه. یا سنبل الطیب طبی. سنبل الطیب.
گیاهی است که از دیر زمان در ایران بعنوان مسکن و ضد تشنج و در هیجانات عصبانی استعمال می نموده اند.

{Valeriana} [زیست شناسی- علوم گیاهی] سرده ای از سنبل الطیبیان چندسالۀ علفی با حدود 23 گونه که بومی اروپا و بخشی از آسیا هستند؛ برگ های قاعده ای آنها فراوان و محکم و از خطی تا تخم مرغی است و برگ های ساقه ای آنها کوچک و متقابل و با دو تا شش جفت برگچۀ شانه ای بریده...

سنبل الطیب (سرده). سنبل الطیب، والرین، علف گربه ( نام علمی: Valeriana ) نام یک سرده از تیره آقطیان است. 
 

سُنبُل الطیب
(در انگلیسی valerian و در عربی حشیشة القطه) گیاهی علفی و دارای ساقه ای قوی به ارتفاع۰.۵ تا۱.۵ متر. به حالت خودرو در جنگل های کم درخت، مخصوصاً حاشیه جریان های آب یا گودال های غالب نواحی اروپا، آسیا و ایران می روید. بوی مطبوع ریزوم گیاه، گربه را به خود جلب می کند به طوری که این جانور، در اطراف آن به جست وخیز می پردازد، از این جهت این گیاه را علف گربه می نامند. قسمت مورد استفادۀ آن، ریزوم و ریشه های افشان آن است که به صورت متصل به ریزوم، در بازار تجارت عرضه می شود. نمونه های وحشی آن برای رفع نیازمندی های درمانی کافی به نظر می رسد زیرا کمتر اقدام به پرورش آن می شود. ریشۀ سنبل الطیب، دارای اثر ضد تشنج قوی است و از آن در رفع ناراحتی های با منشأ عصبی و هیستری و به عنوان کاهش دهنده مقدار دفع ادرار در مبتلایان به بیماری قند استفاده می گردد. همچنین در طب عوام برای رفع بی خوابی و به عنوان ضد نفخ و ضد کرم نیز استفاده به عمل می آورند. این گیاه در بعضی از نواحی شمال غربی ایران مثل هیشوداغ یافت می گردد.

گیاهی است علفی، پایا و خودرو، ریشه اش معطر و ساقه اش راست و برگ‌هایش متقابل. ریشه و ساقه‌های زیرین این گیاه دارای اسانس اسید والرینیک و اسید مالیک و مواد قندی است که در طب کاربرد فراوان دارد.

💡 سنبل الطیب است آله تمر هندی انبله بسدک، اکلیل الملک دان رجم باشد سنگسار

💡 بوشان به دماغ داده ترطیب مو بر سرشان چو سنبل الطیب