ستودنی

ستودنی. [ س ُ / س ِ دَ / دِ ] ( ص لیاقت ) آنچه لایق ستودن باشد. آنچه درخور ستایش باشد.

آنچه لایق ستودن باشد آنچه در خور ستایش باشد.

💡 نرتیو انتقادی ماگلن در برخورد با پدیدهٔ انحصار در نرم‌افزار و سایر خطراتی که جامعهٔ نرم‌افزار آزاد به‌طور خاص و شهروندان جامعهٔ جهانی با آن روبرو هستند ستودنی است.

💡 «وَ هُدُوا إِلَی الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ» راه نمودند ایشان را بآن سخن پاک، «وَ هُدُوا إِلی‌ صِراطِ الْحَمِیدِ» (۲۴) و راه نمودند ایشان را براه خداوند ستوده ستودنی.

💡 و اللَّه خود را در قران هفده جای حمید خواند و حمید ستودنی است و ستوده. و معنی حمید در نامهای او آنست که او را البته نام نتوان برد و نشان نتوان داد و سخن نتوان گفت مگر بستایش. قال بعضهم: «الحمد اسم الفردانیّة لا یوصف الا بالمجد و لا ینسب الیه الّا الشکر و لا یتکلّم فیه و لا یسمّی الا بالمدح».