ساغرگیر
ساغرگیر به معنای کسی است که ساغر را می‌گیرد و به نوعی به باده‌نوشی و میگساری اشاره دارد. این واژه در فرهنگ فارسی به عنوان یک اصطلاح برای توصیف افرادی به کار می‌رود که به نوشیدنی‌های الکلی علاقه‌مند هستند و در محافل خراباتی و باده‌پرستی حضور دارند. ساغرگیران معمولاً به مراسم‌های اجتماعی و جشن‌ها می‌پیوندند که در آن‌ها نوشیدنی‌های مختلف سرو می‌شود و باده‌گساری بخشی از آداب و رسوم آن‌هاست.
در ادبیات فارسی، به عنوان نمادی از زندگی پرشور و آزادی دیده می‌شود. این اصطلاح به نوعی نشان‌دهنده‌ی روحیه‌ی شاداب و پرجنب‌وجوش افرادی است که در جستجوی لذت‌های دنیوی و فرار از قید و بندهای اجتماعی هستند. به همین دلیل، ساغرگیر نه تنها یک باده‌نوش، بلکه نماینده‌ی یک فرهنگ و سبک زندگی خاص است که در آن، فرد به دنبال لذت و خوشی در لحظات زندگی‌اش می‌باشد.
این افراد به نوعی در زمره‌ی میگساران قرار می‌گیرند و در محافل مختلف به عنوان باده‌پرستان شناخته می‌شوند. ساغرگیران با گسترش فرهنگ باده‌نوشی، به حفظ و انتقال این سنت‌ها و آداب اجتماعی کمک می‌کنند. این واژه در واقع به نوعی نماد زندگی اجتماعی و تعاملات انسانی در جامعه‌ای است که باده‌پرستی بخشی از زندگی روزمره‌اش به شمار می‌رود.
مترادف‌ها
ساقی، پیمانه‌دار
لغت نامه دهخدا
ساغرگیر. [ غ َ ] ( نف مرکب ) ساغرگیرنده. باده خوار. میگسار. خراباتی. باده پرست. باده گسار:
خرقه رهن خانه خمار دارد پیر ما
ای همه رندان مرید پیر ساغر گیر ما.خواجو( دیوان ص 48 و373 ).لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نام فسق
داوری دارم بسی، یارب که را داور کنم ؟حافظ.
فرهنگ معین
(غَ ) (ص فا. ) باده خوار.
فرهنگ فارسی
( صفت ) باده خوار میگسار.
ویکی واژه
باده خوار.
جمله سازی با ساغرگیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نامِ فِسق داوری دارم بسی یا رب، که را داور کنم؟
💡 چو ساغر گیرد اندر چشم دیدار طرب دارد چو خنجر گیرد اندر گوش لبیک ظفر دارد
💡 دستِ آن شمشادِ ساغرگیر گیر سویِ آن سروِ صنوبرپویْ پوی
💡 در اشعار کلاسیک و کهن فارسی، تصویر ساغرگیر که با لبخندی مستانه شراب را برای عشاق می‌آورد، نمادی از لذت و رهایی از بندهای سخت دنیا و تعلقات مادی است.
💡 شاعر با توصیف دقیق و هنرمندانه ویژگی‌های آن ساغرگیر که در میخانه نشسته بود، توانست فضایی بسیار معنوی و در عین حال مادی در میان سطور شعر خود خلق کند.
💡 وقتی در میانه شب به یاد آن ساغرگیر افتادم، احساس کردم که تمام غم‌های زندگی در برابر آن لحظات شیرین و مستانه ناپدید و برای همیشه فراموش شده‌اند.
