لغت نامه دهخدا
( رقم آموز ) رقم آموز. [ رَ ق َ ] ( نف مرکب ) رقم آموزنده. آنکه نوشتن آموزد. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به رقم در معانی متداول آن در فارسی شود.
( رقم آموز ) رقم آموز. [ رَ ق َ ] ( نف مرکب ) رقم آموزنده. آنکه نوشتن آموزد. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به رقم در معانی متداول آن در فارسی شود.
( رقم آموز ) ( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) ۱ - کسی که نوشتن یا نقاشی می آموزد. ۲ - آنکه حساب آموزد.
( رقم آموز ) ( صفت ) ۱ - آنکه نوشتن آموزد. ۲ - آنکه نقاشی تعلیم دهد. ۳ - آنکه حساب آموزد آنکه سیاق تعلیم دهد رقوم آموز.
کسی که نوشتن یا نقاشی میآموزد.
آنکه حساب آموزد.
💡 از ادب حرفی رقم آموزگار ما نکرد دفتری از حسن خود داری به ما یک باب ده
💡 بس رقم آموزی لوح وقلم لوح وقلم سیر شد از این رقم