رفتاردرمانی

رفتاردرمانی (behaviour therapy)
در روان شناسی، استفاده از اصول رفتاریِ حاصل از نظریه های یادگیری، برای درمان برخی از بیماری ها مثل هراس ها، وسواس ها، و مشکلات جنسی و بین فردی. تصور می شود علایم این بیماری ها الگوهای رفتاریِ آموخته شده ای اند و درمان به فرد کمک می کند آن الگوها را فراموش کند. مثلاً، برای درمان هراس، بیمار به تدریج و در بیست جلسه در موقعیتی که باعث ترس او می شود قرار می گیرد تا از میزان ترس کاسته شود. این نوع درمان حساسیت زدایی نامیده می شود. برخی از روش های دیگر عبارت اند از درمان بیزارکننده که در آن رفتار نامطلوب با یک تحریک نامطبوع، مثل شوک برقی خفیف، همراه می شود؛ شرطی سازی عامل که در آن رفتار موردنظر با پاداش تقویت یا با تنبیه ضعیف می شود؛ و درمان های ویژه ای مثل روش زنگ و پوشک برای درمان شب ادراری که اگر بیمار در بستر ادرار کند زنگ بلندی به صدا در می آید.

نوعی روان‏درمانی که در آن برای درمان از اصول روان‌شناسی رفتارگرا استفاده می‏کنند.

💡 با وجود این مسائل پیش آگهی مبتلایان با درمان خوب است، روان درمانی بینش‌گرا و رفتاردرمانی جهت درمان مبتلایان به کار می‌رود.

💡 روان‌درمانی تحلیلی و رفتاردرمانی، شرکت در گروه‌های خودیاری و همچنین خانواده درمانی، کاهش استرس‌های محیطی و دارو برای درمان به کار می‌رود.