دهانک

دهانک. [ دَ ن َ ] ( اِ مصغر ) دهان خرد. || ( اصطلاح جانورشناسی ) نام سوراخ بزرگی است در انتهای آزاد اسفنج که آب را به وسیله سوراخهای بوینده می گیرد و از دهانک بیرون می ریزد. ( از جانورشناسی عمومی دکتر فاطمی ص 233 و 335 ).

دهان خرد.

💡 بوسکی از دهانکی تنگی نمک اندر شکر هوس دارم

💡 گل‌لبک غنچه‌دهانک سادگک خوش‌باورک

💡 گل‌لبک غنچه‌دهانک سادگک خوش‌باورک خوش‌خرامک درفشانک خوش‌زبانک ماهرک

💡 دل‌نشینک مه‌جبینک بی‌قرینک جاهلک ساقیک شکّرلبک پسته‌دهانک خوشگلک

💡 مرا دهانک تنگ تو تنگدل دارد میان لاغر تو، لاغر و نزار و حزین