لغت نامه دهخدا
دمبک. [ دُ ب َ ] ( اِ ) دنبک. یکی از سازهای غیرذوی الاوتار. تنبک. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به دنبک شود.
دمبک
فرهنگ عمید
= تنبک
فرهنگ فارسی
تنبک
( اسم ) دهلی است که از چوب و سفال سازند و بازیگران در زیر بغل گرفته نوازند.
جمله سازی با دمبک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 طنین هجای «تُم» بیش از هجاهای «دُم، دُن، تُن» و غیره (در اسامی دمبک، دنبک، تنبک...) بازگو کنندهٔ صدای حاصل از اجرا در ناحیهٔ مرکزی این ساز است و از طرفی چون برطبقِ یکی از قواعد تلفظ زبان فارسی، هرگاه حرف «ن» ساکن در کلمه، قبل از «ب» واقع شود، در تلفظ به «م» تبدیل میگردد، لذا نام این ساز آنطور که تلفظ میشود، «تمبک» اختیار و در این کتاب بهکاربرده شده است.»