( دست آختن ) دست آختن. [ دَ ت َ ] ( مص مرکب ) دست دراز کردن و حرکت دادن آن بطرف چیزی. ( آنندراج ). کشیدن و بلند کردن دست به سوی چیزی:
چو نتوان بر افلاک دست آختن
ضروری است با گردشش ساختن.سعدی.- دست آختن به خون کسی؛ قاصد کشتن کسی شدن. دست یازیدن بر کسی. دست بلند کردن بر کسی به قصد کشتن او:
که هر کو به خون کیان دست آخت
زمانه جز از خاک جایش نساخت.فردوسی.چون از عدم درتاخته دیده فلک دست آخته
انصاف پنهان ساخته ظلم آشکارا داشته.خاقانی.
( دست آختن ) ( ~. تَ ) (مص ل. ) دست برآوردن، تصرّف کردن، تغییر دادن.
( دست آختن ) دست دراز کردن و حرکت دادن آن بطرف چیزی کشیدن و بلند کردن دست به سوی چیزی.
دست برآوردن، تصرّف کردن، تغییر دادن.
💡 سپاهش به ترکش چو دست آختند زمین از سیاهان بپرداختند
💡 چو نتوان بر افلاک دست آختن ضروری است با گردشش ساختن
💡 بفرمود کز رزم دست آختند تبیره زنان طبل بنواختند
💡 چو نتوان برافلاک دست آختن ضروریست باگردشش ساختن
💡 بدان بیشه آن زنگیان باختند نبد صرفه از جنگ دست آختند
💡 به پیکار آن قلعه دست آختند دلیران سر از پای نشناختند