دریبل

(دِ ) [ انگ. ] (اِمص. ) = دریبلینگ: پیش بردن و عبور دادن توپ با ضربه های آهسته و در فاصله های کوتاه با استفاده از مهارت های ش خصی از مقابل بازیکن تیم مقابل.

دریبل ( به انگلیسی: dribbling ) در بسکتبال و فوتبال یک عامل مهم برای نفوذ، حرکت و مانور دادن در اطراف مدافع می باشد. هدف اولیه از دریبل ایجاد حرکت و فرصت برای کسب امتیاز می باشد؛ و امکان پاس دادن به یک تیم برای کسب امتیاز را نیز می دهد. حالت های عبور از یک مدافع با دریبل برای نفوذ به سمت سبد و حرکت با توپ برای آزاد شدن یار دیگر، فرض های قابل قبول برای استفاده از دریبل است. دریبل همچنین انتخاب قابل قبول برای جلو بردن توپ در طول زمین هنگامی که یک پاس قابل انجام نیست، حرکت با توپ برای ایجاد موقعیت بهتر برای پاس دادن، اجرای یک نقشه تیمی و خارج شدن از یک دفاع سنگین یا تله حریف است. یکی از خطاهای مرسوم در هنگاه دریبل زدن در بسکتبال، دابل می باشد.
یکی از خطاهای مرسوم در هنگاه دریبل زدن در بسکتبال، دابل می باشد.

دریبلینگ: پیش بردن و عبور دادن توپ با ضربه‌های آهسته و در فاصله‌های کوتاه با استفاده از مهارت‌های ش خصی از مقابل بازیکن تیم مقابل.

💡 از مشخصات بارز ادن آزار می‌توان به سبک هجومی بازیش و مهارت‌های بالای دریبل زنی اش نام برد. سبک بازی او توسط بسیاری از بزرگان فوتبال تحسین شده‌است.

💡 پیرلو معمولاً نقش هافبک دفاعی خلاق و بازی ساز را در تیم ملی ایتالیا و یوونتوس را بر عهده دارد. پیرلو تکنیک، دریبل، کنترل، بازی خوانی و پاس دقیق نقطه‌ای دارد و او متخصص ضربات آزاد چه به صورت شوت و پاس را دارد. هم تیمی‌هایش در تیم ملی لقب معمار را داده‌اند، چون پاس‌های دقیق او موجبات گل‌های زیادی برای تیم ملی ایتالیا شده‌است.

💡 برمه بیشتر به خاطر غیرقابل پیش‌بینی بودن در بازی فوتبال شناخته می‌شد. او در نواختن ضربات ایستگاهی نیز مهارت داشت. سانترها، پا به توپ و دریبل و پاس‌های بلند او عالی و در شوتزنی کم‌نظیر بود. او یکی از بهترین مدافعان کناری تاریخ فوتبال بود.