دارالمجانین

دارالمجانین. [ رُل ْ م َ ] ( ع اِ مرکب ) خانه دیوانگان. تیمارستان. جایی که دیوانگان را در آن نگهدارند.

( ~. مَ ) [ ع. ] (اِمر. ) تیمارستان، محل نگهداری دیوانگان.

جای نگهداری دیوانگان، دیوانه خانه، تیمارستان.

( اسم )جایی که دیوانگان را در آن نگهداری کنند تیمارستان دیوانه ستان.
تیمارستان

دارُالمَجانین
نوشتۀ محمدعلی جمال زاده، رمانی به فارسی، در ۱۳۲۱ش. یکی از شخصیت های این اثر، که ماجراهای آن در تیمارستان می گذرد، صادق هدایت است. جمال زاده با درکی تازه از رمان و حفظ موازنه بین دو جنبۀ واقعی و داستانیِ این شخصیت، دست به بازی جالبی بین واقعیت و تخیل رمانی می زند و برای نخستین بار در ادبیات معاصر ایران، یک شخصیت واقعی (هدایت) را به مثابۀ شخصیتی رمانی (هدایت علی خان) مطرح می کند.

تیمارستان، محل نگهداری دیوانگان.

💡 «همهٔ ما از دیدن دیوانه‌ها به شگفت می‌آییم. دیوانه کسی‌است که به طورِ کامل در واقعیتِ درونیِ خویش می‌زید و ماوَقَعِ بیرون از خود را تماماً بر اساسِ توهماتِ درونی‌اش معنا می‌کند. اگر جهانِ درونیِ انسان‌ها بر یکدیگر مکشوف شود، همه خواهند دید که دنیا دارالمجانینِ بزرگی‌است: لَو تَکاشَفتُم، ما تَدافَنتُم[اگر باطنِ یکدیگر را کشف می‌کردید حتی حاضر به دفنِ یکدیگر نمی‌شدید. (علی بن ابیطالب)]. منتها همهٔ ما به زندگیِ دیوانه‌وارِ همدیگر خو گرفته‌ایم و هرکس تنها قسمت‌هایی از وجودِ دیگری را ادراک می‌کند که در جهانِ درونیِ او معنا و مفهوم دارد. سینما بازآفرینیِ این واقعیتِ درونی‌است نه واقعیتِ بیرونی.»