قرقچی

قرقچی یکی از آثاری است که در ادبیات فارسی به ویژه در رمان‌های معاصر جایگاه ویژه‌ای دارد. این اثر با نگاهی عمیق به زندگی و فرهنگ مردم، به بررسی چالش‌ها و مشکلات اجتماعی می‌پردازد. نویسنده با استفاده از شخصیت‌های متنوع و واقعی، صحنه‌هایی را به تصویر می‌کشد که همگان می‌توانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. داستان قرقچی به نوعی نمایانگر تضادهای موجود در جامعه است و به ما نشان می‌دهد که چگونه افراد در برابر مسائل مختلف، از جمله فقر، تبعیض و نابرابری، واکنش نشان می‌دهند. این اثر همچنین به تحلیل روابط انسانی و تأثیرات آن بر رفتار افراد می‌پردازد و ما را به تفکر در مورد انتخاب‌های‌مان دعوت می‌کند. با توصیف دقیق محیط و احساسات شخصیت‌ها، نویسنده به ما این امکان را می‌دهد که نه تنها داستان را دنبال کنیم، بلکه خود را در دل آن احساس کنیم. به‌علاوه، قرقچی به نوعی گواهی بر فرهنگ غنی و تاریخ کهن این سرزمین است و ما را به یادآوری ارزش‌های انسانی و اجتماعی دعوت می‌کند. این اثر به ما می‌آموزد که در مواجهه با مشکلات، امید و تلاش برای تغییر همیشه باید در ذهن ما باشد و با نگاهی مثبت به آینده بنگریم. در نهایت، قرقچی به عنوان یک اثر ادبی، نه تنها سرگرم‌کننده است، بلکه به ما درک عمیق‌تری از زندگی و مسائل انسانی ارائه می‌دهد و ما را ترغیب می‌کند تا به تفکر و تأمل درباره زندگی خود بپردازیم.

لغت نامه دهخدا

قرقچی. [ ق ُ رُ ] ( ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) محصل منع. ( آنندراج ). قرق کننده. منعکننده. آنکه مأمور قرق کردن شکارگاه شاه است تا دیگری در آنجا صید نکند: قرقچی سلطان شریعت است. ( رفیع واعظ، در صفت ماه رمضان، از آنندراج ). رجوع به قُرُق شود.

فرهنگ عمید

قرق کننده، کسی که مٲمور ممانعت از ورود دیگران به جایی است.

فرهنگ فارسی

( صفت ) مامور قرق و خلوت ساختن راه یا محلی قرقچی.

جملاتی از کلمه قرقچی

بیچاره فقیری که فتد گیر قرقچی بیچاره تر آن کس که میان قرق افتد
عشق باشد خود قرقچی و کند ملک جان و تن قرق بر نیک و بد
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم