جوشن ور

( ~. وَ ) [ ع - فا. ] (اِ. ص. ) جوشن دار، دارای جوشن.

مرد جنگی جوشن پوش، سپاهیِ دارای جوشن: یکی کوه آتش به دیگر کران / گرفته لب آب جوشن وران (فردوسی۲: ۶۶۶ ).

دارای جوشن، جوشن پوش، مردجنگی، سپاهی

جوشن دار، دارای جوشن.

💡 الا تا نرگس خوبان همی بر مشتری تابد بودشان در شکنج زلف رخ چون ماه جوشن ور

💡 به چرخ از همه شهر بر شد خروش ز جوشن وران باره آمد به جوش

💡 از پی جانداری سلطان عالی هیکلش شحنه جوشن وران چرخ بردارد کمان

💡 بر در آن حصار جمع شدند صد هزاران سوار جوشن ور

💡 همانا کمابیش سیصد هزار سوار است جوشن ور ونیزه دار

💡 سواران جوشن وران صد هزار ز ترکان کمربستهٔ کارزار