جریان گدازه

💡 فعالیت‌های آتشفشانی سانتا ماریا که عمدتاً شامل فوران‌های انفجاری کوچک تا متوسط بوده‌است از سدهٔ ۱۶ میلادی نگاشته شده‌است. در سال ۱۷۲۲ جریان گدازه تولیدشده توسط مخروط خاکستر سن مارسلینو واقع در دامنهٔ جنوب شرقی آتشفشان مسافتی ۱۳ کیلومتری را تا شرق پیمود.

💡 از تاریخچهٔ فوران‌های این آتشفشان اطلاعی در دست نیست اما قدمت جریان گدازه‌ای که از دامنهٔ شمالی آتشفشان وارد دریاچهٔ آتیتلان شده‌است را کمتر از چند هزار سال تخمین می‌زنند.

💡 فوران کارانگتانگ در اوت ۱۹۸۴ که با پرتابه‌های تفرا، جریان گدازه و لاهار همراه بود منجر به تخلیهٔ ۲۰ هزار نفر از ساکنان منطقه شد. ۶ نفر در آوریل ۱۹۹۲ و ۳ نفر در ژوئن ۱۹۹۷ بر اثر جریان آذرآواری کشته‌شدند. همچنین در طی فوران کوه در اوت ۲۰۱۰، دست کم ۴ نفر مفقود، ۵ نفر زخمی و ۶۵ نفر تخلیه شدند. آخرین فوران کارانگتانگ در سال ۲۰۱۱ بوده است.

💡 آتش‌نشانان با دقت بسیار نظاره‌گر جریان گدازه بودند که از دهانه آتشفشان به سمت پایین دره در حال حرکت بود.

💡 حرکت سریع جریان گدازه باعث شد که تمام درختان و پوشش گیاهی موجود در مسیر آن به سرعت نابود و خاکستر شوند.

💡 دانشمندان با استفاده از دوربین‌های پیشرفته، میزان سرعت و دمای جریان گدازه را در دل آتشفشان‌های فعال مطالعه و ثبت می‌کنند.