تکژ

تکژ. [ ت َ ک َ /ک ُ / ک ِ ] ( اِ ) استخوان انگور بود و بعضی تکس خوانند. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 179 ). دانه انگور که میان غژم بود و آنرا تکس و تکش نیز گویند. ( شرفنامه منیری ). استخوان میان انگور باشد یعنی دانه او. ( اوبهی ). استخوان و تخم انگور باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). هسته و تخم انگور. ( ناظم الاطباء ). استخوان باشد و تکش نیز گویند به شین معجم. ابوالعباس گفت:
تکژ نیست گویی در انگور او
همه شیره دیدیم یکسر رزش.( صحاح الفرس ).و رجوع به تکز و تکس و تکسک و تکش شود.

(تَ کَ ) (اِ. ) هستة انگور.

هستۀ انگور: تکژ نیست گویی در انگور او / همه شیره دیدیم یکسر رَزش (ابوالعباس ربنجنی: شاعران بی دیوان: ۱۳۳ ).

هستة انگور.

💡 گر بیارند و بسوزند و دهندت بر باد تو به سنگ تکژی نان ندهی باب ترا