تنگ حال. [ ت َ ] ( ص مرکب ) تنگدست و مفلس و فقیر و تهی دست. ( ناظم الاطباء ): بوسهل پی آوردن خواجه، فرستاده آمد که بوسهل بروزگار گذشته تنگحال بود و خدمت و تأدیب فرزندان خواجه کردی. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 59 ).
ور دم نزدم چو تنگحالان
دانی لغت زبان لالان.نظامی.رجوع به تنگ حالی و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
( ~. ) (ص. ) نادار، بی بضاعت.
تنگدست و مفلس و فقیر و تهی دست.
نادار، بی بضاعت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 غم افزائی، چو عیش تنگ حالان کژ اندیشی، چو عقل خردسالان
💡 از کار تو دانی که بیگناهم هرچند تو بدبخت و تنگ حالی
💡 از سر بیچارگی گفتند حال چارهای میخواستند از تنگ حال
💡 به جان بیگناه خردسالان به شام بی چراغ تنگ حالان
💡 پیر گفتش هست وحش تنگ حال هر صفت را کان خفی باشد مثال
💡 ای مانده به کوری و تنگ حالی بر من ز چه همواره بد سگالی
