تلحین
مترادفها
آهنگ، نغمه، آهنگسازی
لغت نامه دهخدا
تلحین. [ ت َ ] ( ع مص ) به آواز خوش و حزین خواندن، یقال: لحن فی قرائته؛ ای طرب فیها. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تغییر دادن کلمه است برای زیبائی صدا و این عمل مکروه و بدعت است.( از تعریفات جرجانی ). || به خطا نسبت کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
به آواز خوش و حزین خواندن. یا به خطا نسبت کردن.
جمله سازی با تلحین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مکن بوجهل سان ای حاسد بدگوی انکارش مکن جالوتوار ای دشمن بدگوی تلحینش
💡 آهنگساز با دقت بسیار زیاد به تلحین ملودیهای جدید پرداخت تا بتواند احساسات عمیق و غمگین را در دل شنوندگان برانگیزد.
💡 فرآیند تلحین در موسیقی کلاسیک نیازمند دانش عمیق از هارمونی، ریتم و ساختارهای پیچیده موسیقیایی است که سالها تمرین میطلبد.
💡 تلحین یک اثر موسیقایی ماندگار، ترکیبی از الهامات لحظهای و تکنیکهای علمی و مهارتهای عملی نوازندگی و آهنگسازی است.