تشهی

تشهی. [ ت َ ش َهَْ هی ] ( ع مص ) آرزو کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). خواهانی چیزی کردن وآرزومند وی شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). آرزو کردن و آرزومند چیزی شدن. ( آنندراج ). || خواهانی کردن بعد خواهانی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

(تَ شَ هِّ ) [ ع. ] (مص ل. ) میل داشتن به چیزی.

میل و رغبت داشتن به چیزی، آرزومند چیزی شدن.

( مصدر ) میل داشتن بچیزی رغبت داشتن.

میل داشتن به چیزی.

💡 هرآنکس که تلبیس کردی چوشام چو صبحش به تشهیر بودی جزا

💡 کی عیان میشد چو سر کنت کنزا مخفیا گر نه ذات عسگری میداد تشهیر نقی

💡 گر مفلسی و شهرت جاهیست ضرورت تشهیر کمی نیست ‌که بر خر ننشستی

💡 جان عاشق از ملامت قوت گیرد باک نیست گربه جرم عشق گرد شهر تشهیرش کنند

💡 کنی چو صبح در اطراف عالمش تشهیر شب ملبّس در عهدت ار کند کتمان