بیوراسپ

بیوراسپ. [ وَ اَ ] ( اِخ ) بیوراسب. رجوع به بیوراسب و مجمل التواریخ والقصص شود.

بیوراسب

بیوراسپ لقب ضحاک در شاهنامه بوده و احتمالا یک لقب به زبان پهلوی است.
بیوراسپ اصطلاح دو یا سه کلمه‌ای و متشکل از بیور و آسپ بوده و واژهٔ نخست به دو کلمهٔ « بی » و « ور » قابل تجزیه است. در کُل به مفهوم به یادگار گذاشتن راه یا آیین ناشناخته و کج است. فردوسی ضحاک را به ناپاک‌دین تشبیه می‌کند.
به استناد متن شاهنامه ضحاک در آغاز نیک مرد بود، ولی ابلیس او را روزی پگاه از راه بدر برد و جوان خام گوش به حرف ابلیس (مادر) داد و قاتل پدرش شد. حکیم طوس خلاصهٔ مطلب را اینچنین بیان می‌نماید:[۱]
↑ که فرزند بد گر شود نرّه شیر..... به خون پدر هم نباشد دلــیر..... مگر در نهانش سخن دیگــر است..... پژوهنده را راز با مادر است

💡 ابر تاریک اندر آمد چون روان بیوراسپ باغ و بستان را چو روی و رأی افریدون کند