لغت نامه دهخدا
بیماری زا. ( نف مرکب ) ممرض. ( فرهنگستان ایران ). مولد امراض. مرض آور. مرض انگیز. تولیدکننده مرض.
بیماری زا. ( نف مرکب ) ممرض. ( فرهنگستان ایران ). مولد امراض. مرض آور. مرض انگیز. تولیدکننده مرض.
تولیدکنندۀ بیماری، عاملی که موجب تولید بیماری شود.
ممرض. مولد امراض. مرض آور. مرض انگیز. تولید کنند. مرض.
{pathogenic} [پزشکی] ایجادکنندۀ بیماری یا نشانه های بیماری گونه
بیماری زا (فیلم). «بیماری زا» ( انگلیسی: Pathogen ( film ) ) فیلمی در ژانر ترسناک است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
بیْماری زا (pathogen)
در پزشکی، هر موجود ذره بینی مولد بیماری. بیشتر بیماری زاها انگل اند و بیماریی که تولید می کنند به علت غذایابی یا پناه گیری درون میزبان پدید می آید. موجودات غیر انگل، مانند باکتری های خاک یا آن هایی که در رودۀ انسان زندگی و از پسماند غذا استفاده می کنند، در صورتی که دستگاه ایمنی یا کبد فرد آسیب دیده باشد، ممکن است بیماری زا شوند. انگل های بزرگ تر بیماری زا، ازجمله کرم های نماتد، را معمولاً بیماری زا نمی شناسند.
💡 آپرسوریوم یک سلول تخصصی است که در بسیاری از قارچ های بیماریزای گیاهی معمول است و برای آلوده کردن گیاهان میزبان مورد استفاده قرار می گیرد.
💡 اگر چه آگروباکتریوم به طور کلی به عنوان یک عفونت گیاهی محسوب میشود، اما میتواند مسئول عفونتهای فرصت طلب در انسان نیز باشد. این عفونت زمانی در انسان ایجاد میشود که سیستم ایمنی ضعیف باشد. این باکتری به عنوان یک عامل بیماریزای مهم در افراد سالم گزارش نشدهاست.
💡 انتقال انسان به انسان معمولاً زمانی اتفاق میافتد که شخصی با مایعات ترشحی شخص آلوده (مثلاً قطرات سرفه) در تماس باشد. بسته به بیماریزایی ویروس، سرفه، عطسه و دست دادن میتواند سبب انتقال شود. تماس با لوازم و اشیایی که شخص آلوده لمس کردهاست نیز میتواند باعث انتقال بیماری شود.