بلندبالا

بلندبالا. [ ب ُ ل َ ] ( ص مرکب ) بلند. بلندقامت. ( ناظم الاطباء ). دارای قامت بلند. آنکه قامتی کشیده دارد. بلنداندام. طویل القامة. بالابلند. جَبّار. طُرموح. عِبَّم. عِلطَوس. عَلهَب. عَوسَن. عَوهَق. غِدَفل. مِلواح: ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادرانش بلندبالا و خوبروی. ( گلستان ).
تو آن درخت گلی کاعتدال قامت تو
ببرد قیمت سروبلندبالا را.سعدی.ما تماشاکنان کوته دست
تو درخت بلندبالایی.سعدی.هزار سرو به معنی به قامتت نرسد
و گرچه سرو بصورت بلندبالائیست.سعدی.ز شوق نرگس مست بلندبالایی
چو لاله با قدح افتاده بر لب جوئیم.حافظ.به روز واقعه تابوت ما ز سروکنید
که میرویم به داغ بلندبالایی.حافظ.بلندبالا ببالات آمدم من
برای خال لبهات آمدم من
شنیدم خال لبهات می فروشی
خریدارم به سودات آمدم من.( از ترانه های رایج در شیراز ).امتداد؛ بلندبالا شدن. ( تاج المصادر بیهقی ).

( ~. ) (ص مر. ) بلند قد، بلند قامت.

بالابلند، بلندقامت، بلندقد.

( صفت ) بلند قامت بلند قد.

بلند قد، بلند قامت.

💡 تو آن درخت گلی کاعتدال قامت تو بِبُرد قیمت سرو بلندبالا را

💡 ز شوق نرگس مست بلندبالایی چو لاله با قدح افتاده بر لب جویم

💡 خوشا گلی که به فرق بلندبالایی ست دمد ز شاخ و ازین سبز کاخ برگذرد

💡 امروزه، از لیست بلندبالای فیلم‌های او، تنها یک عنوان باقی‌مانده‌است.

💡 هزار سرو به معنی به قامتت نرسد وگرچه سرو، به صورت، بلندبالایی‌ست

💡 به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید که می‌رویم به داغ بلندبالایی