براهما

براهما. [ ب ِ ] ( اِخ ) رجوع به برهما شود.

خدای متعال هندوان تشخیص خدای مطلق و آفریدگار عالم و خدایان و موجودات. بعد ها وی در یک تثلیت باویشنو ( حافظ ) و شیوا ( مخرب ) متحد گردید.

💡 در اواخر سده هشتم میلادی، فیلسوفی به نام شانکارا این موضوع را مطرح کرد که براهما و آتمان (ذات نفس) هر دو در اساس یکی هستند و ایزدان شخصی مورد پرستش هندوها نمودهای ناقصی از یک براهمای برتر است که «بی‌چون» است و با صفاتی که می‌شناسیم قابل تشخیص نیست.

💡 شانکارا در آغاز تفسیر «براهما سوترا» مفهوم «ادیاسا» را بیان می‌کند:

💡 روابط بسیار دقیق و دارای جزئیات ریاضیاتی در مورد این پدیده، بر اساس دیدگاه‌های معادلاتی ناویر-استوکس و معادلات ترمودینامیکی در میان آثار سابراهمانین چاندراسکار در حوزه‌های هیدرودینامیکی و پایداری هیدرومغناطیسی یافت می‌شود. این آثار برای نخستین بار در سال ۱۹۶۱ توسط انتشارات آکسفورد و در بازنشر آن در سال ۱۹۸۱ توسط انتشارات دوور به چاپ رسیده‌است.