اعتماد داشتن

اعتماد داشتن. [ اِ ت ِ ت َ ] ( مص مرکب )تکیه داشتن. ثقه داشتن. مطمئن بودن. متکی بودن. اطمینان داشتن: و امیر محمود بر وی [ ابوالحسن دبیر ] اعتماد تمام داشت. ( تاریخ بیهقی ص 245 ). و همچنان دربسته بخریدندی بی آنک بگشادندی از آنک بر بیاعان اعتماد داشتندی. ( فارسنامه ابن البلخی ص 146 ).
گر ظهوری بعقل دربنداست
بر جنون دارد اعتماد چه غم.ظهوری ( از آنندراج ).

تکیه داشتن. ثقه داشتن. مطمئن بودن.

~ (به کسی یا چیزی)
اعتقاد داشتن به اینکه یک نفر خوب، روراست، درستکار، غیره است: او به دوستش اعتماد دارد.

💡 گرِیس فرزند پدر و مادری بود که فیش را می‌شناختند و به وی اعتماد داشتند. والدین گرِیس هنگامی که با پیشنهاد فیش برای بردن دخترشان به یک جشن تولد روبرو شدند، مقاومتی نکرده و به وی اجازه چنین کاری را دادند. فیش به جای اینکه گرِیس را به جشن ببرد، به کلبه خود در وستچستر کانتی نیویورک برده و دختر ۱۲ ساله را خفه کرده، سرش را بریده و بدنش را مثله کرد. سپس قطعات بدن وی را در داخل قابلمه انداخته و با پیاز و هویج پخت. فیش پس از این جنایت ناپدید شد، چندین سال بعد خانواده گرِیس نامه‌ای را از فیش دریافت کردند که در آن وی آنچه را که بر سر دختر آنها آورده بود، جزء به جزء تشریح کرد. مأموران پلیس با استفاده از آدرس روی پاکت نامه توانستند فیش را در خانه‌ای اجاره‌ای در منهتن به دام بیندازند.

💡 سیوم تکیه کردن بر ضمان اللَّه در کار روزی. چهارم صبر کردن بر بلاها و رنجها. چون بدین درگاهها گذشتی قنطرها پیش آید: اول قنطره رضا، بحکم اللَّه رضا دادن و آن را گردن نهادن، و از راه اعتراض برخاستن. دوم قنطره توکل است، بر خدا اعتماد داشتن و او را بپناه و پشت خود گرفتن و وکیل خود شناختن. سیوم قنطره شکر است، نعمت اللَّه بر خود بشناختن، و آن نعمت در طاعت وی بکار بردن. چهارم قنطره اخلاص است در اعمال، هم در شهادت، هم در خدمت و هم در معرفت. شهادت در اسلام و خدمت در ایمان و معرفت در حقیقت. چون قنطرها باز بریدی از آن پس درجات است و مراتب، هر کس را چنان که سزاست، و چنان که اللَّه او را خواست. اینست که رب العزّة گفت: لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ.