استردن

استردن. [ اُ ت ُ دَ ] ( مص ) ستردن. پاک کردن. ( جهانگیری ). پاک ساختن. ( برهان ). محوساختن. ( جهانگیری ). محو کردن. ( برهان ):
از جا نبرد چیزی آنرا که تو جا دادی
غم نسترد آن دل را کو را ز غم استردی.مولوی.|| تراشیدن. ( جهانگیری ) ( برهان ). تراشیدن مو. ( غیاث ). || مؤلف مؤید الفضلاء گوید: در فرهنگی بمعنی ساخته شدن بنظر آمده.

(اُ تُ دَ ) (مص م. ) ۱ - تراشیدن موی. ۲ - پاک کردن. ۳ - محو ساختن.

= ستردن: از جا نَبَرد چیزی آن را که تو جا دادی / غم نسترد آن دل را کاو را ز غم «استردی» (مولوی۲: ۹۲۴ ).

ستردن: تراشیدن، پاک کردن، زدودن، محوساختن، استرده: سترده، تراشیده شده، پاک شده
( مصدر ) ۱ - تراشیدن. ۲ - پاک کردن. ۳ - محو ساختن.

تراشیدن موی.
پاک کردن.
محو ساختن.

💡 دلیر تیغ نرانم به موی استردن که یار شیفته مو خال بر سر آورده