لغت نامه دهخدا
اخوانیات. [ اِخ ْ نی یا ] ( ع اِ ) ج ِ اخوانیه. || نامه های دوستانه.
اخوانیات. [ اِخ ْ نی یا ] ( ع اِ ) ج ِ اخوانیه. || نامه های دوستانه.
(اِ یّ ) [ ع. ] (ص نسب. ) جِ اخوانیه، نامه های دوستانه.
نامه های دوستانه به نظم یا نثر، نوشته هایی که میان دوستان ردوبدل می شود.
جمع اخوانیه، نامه های دوستانه، نوشته هائی که میان دوستان ردوبدل شود
( صفت ) جمع اخوانیه ( بجای مکاتبات یا مراست اخوانیه ) نامه های دوستانه نامه هایی که میان دوستان رد و بدل میشود.
اِخْوانیات
نامه های محبت آمیزی که طبقات گوناگون مردم به یکدیگر می نویسند. این گونه نامه ها از دیرباز در ایران رواج داشته و در دورۀ ساسانیان از گونه های مکاتیب به شمار می رفته و ضوابط و شرایط ویژه ای در نگارش آن به کار بسته می شده است. کهن ترین نمونه های اخوانیات فارسی متعلق به نیمۀ یکم قرن ۵ق است. از کهن ترین اخوانیات مکاتیب شیخ ابوسعید ابوالخیر است که در اسرارالتوحید آمده است. بخشی از مکاتیب غزالی نیز از شمار نامه های اخوانی است.
جِ اخوانیه؛ نامههای دوستانه.
💡 مجموعه اشعار گلچین معانی ۱۰۰۰۰ بیت است. دیوان گلچین شامل غزلیات، قصاید، ترکیبات، مقطعات، مثنویات، رباعیات، مراثی و تواریخ، اخوانیات، مطایبات، فکاهیات و متفرقات است.
💡 اخوانیات نامههای دوستانهای که به شکل نظم یا نثر بین شعرا و دانشمندان مبادله میشدهاست.