آسان گیری

💡 افلاطون گفته است: آسان گیریت در آمیزش با مردمان، از معایب توست. از این رو، جز با کسان مورد اعتماد، در آمیزش آسان گیر مباش.

💡 در موعظت مبالغه ورزند و موعظه نپذیرند. در گفتار راهنمایند و در کردار اندک اند. در مورد آنچه فناپذیرد، با دیگران هم چشمی کنند و در آنچه باقی می ماند، آسان گیری کنند.

💡 بسا که حسن خلق و کرم به سبب عوارض و پیشامدها به بدخوئی و بی شرمی بدل شود. چنان که آن پیشامدها، نرمی را خشونت و آسان گیری را سختی و گشادگی را عبوسی کند. این عوارض و پیشامدها را از روی استقرار می توان در هفت چیز خلاصه کرد:

💡 آسان گیری بیش از حد مدیر در برخورد با اشتباهات کارمندان، باعث شده است که نظم و انضباط لازم در محیط شرکت به شدت کاهش یابد.

💡 در فرآیند تربیت فرزندان، باید میان محبت و آسان گیری توازنی مناسب برقرار کرد تا کودکان هم احساس امنیت کنند و هم مسئولیت‌پذیری را بیاموزند.

💡 سهل‌انگاری و آسان گیری در رعایت نکات ایمنی هنگام کار با ماشین‌آلات سنگین می‌تواند عواقب بسیار جبران‌ناپذیر و خطرناکی برای تمامی کارکنان کارخانه داشته باشد.