آرزوگر، واژهای در زبان فارسی است که ریشه در مفهوم آرزو کردن دارد و به شخصی اطلاق میشود که دارای اشتیاق، شوق و خواستی عمیق است. این صفت، بیانگر حالت درونی فردی است که هدفی را در ذهن میپروراند و برای رسیدن به آن تلاش میکند. کسی است که با نگاهی رو به آینده، در پی تحقق خواستههای قلبی و دستیابی به آرمانهایش گام برمیدارد. در ادبیات و فرهنگ فارسی، مفهوم آرزوگر بارها مورد توجه قرار گرفته و به شکلهای گوناگون در آثار شاعران و نویسندگان بازتاب یافته است. این واژه نه تنها به فردی که صرفاً خواستهای دارد، بلکه به کسی که این خواسته با پشتکار، امید و تعهد همراه است، اشاره دارد. آرزوگر واقعی کسی است که در مسیر تحقق آرزوهایش، موانع را پشت سر میگذارد و با روحیهای امیدوارانه به سوی مقصود گام برمیدارد. بنابراین، آرزوگر صرفاً به معنای کسی که آرزو میکند نیست، بلکه به یک شخصیت پویا و فعال اشاره دارد؛ فردی که زندگی خود را با هدف و انگیزه پیش میبرد و در جستجوی خلق آیندهای بهتر برای خویشتن است. این مفهوم، بر اهمیت داشتن رؤیا، تلاش برای تحقق آن و روبرو شدن با چالشها با عزمی راسخ تأکید دارد.
آرزوگر
ویکی واژه
مشتاق، پر اشتیاق. با قلب پر از نیت و انگشتان آرزوگر، دست به جانب سبزه میبردند. «اسلامیندوشن»
جمله سازی با آرزوگر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آرزوگر تشنهٔ رفع غبار حسرت است با وجود تیغ او نتوان شدن ممنون آب
💡 سر راه جلوه ات را به صد آرزوگرفتن نگه نیازمندی، به غرور و نازکردن
