Wölfflin

💡 Pevsner studied under Heinrich Wölfflin, whose Principles of Art History is included here.

پوزنر زیر نظر هاینریش ولفلین تحصیل کرد، که کتاب «اصول تاریخ هنر» او در اینجا آمده است.

💡 The dictionary’s founder, Eduard Wölfflin, who died in 1908, described entries in the T.L.L. not as definitions, but “biographies” of words.

بنیانگذار این فرهنگ لغت، ادوارد ولفلین، که در سال ۱۹۰۸ درگذشت، مدخل‌های موجود در TLL را نه به عنوان تعاریف، بلکه «زندگینامه» کلمات توصیف کرد.

💡 We debated whether Wölfflin still speaks to contemporary viewers.

ما بحث کردیم که آیا ولفلین هنوز هم با بینندگان معاصر ارتباط برقرار می‌کند یا خیر.

💡 Critical edition of the Benedictine rule by Wölfflin, Leipsic, 1895; in Migne's edition there is an elaborate commentary with many illustrative extracts and formulæ, as well as traditional glosses.

چاپ انتقادی قاعده بندیکتی اثر ولفلین، لایپسیک، ۱۸۹۵؛ در چاپ میگنه، تفسیر مفصلی با گزیده‌ها و فرمول‌های تصویری فراوان و همچنین توضیحات سنتی وجود دارد.

💡 A dense paragraph from Wölfflin finally clicked during the museum visit.

بالاخره در طول بازدید از موزه، یک پاراگراف طولانی از ولفلین توجهم را جلب کرد.

💡 The art history course paired Wölfflin with later formalists to map evolving methods.

دوره تاریخ هنر، ولفلین را با فرمالیست‌های بعدی همراه کرد تا روش‌های در حال تکامل را ترسیم کنند.