vulgus

💡 He wrote “the vulgus is restless,” then asked what roused them.

او نوشت «ولگوس بی‌قرار است»، سپس پرسید چه چیزی آنها را برانگیخته است.

💡 Satirists blamed the vulgus for taste they themselves had shaped.

طنزپردازان، ولگوس را به خاطر سلیقه‌ای که خودشان شکل داده بودند، سرزنش می‌کردند.

💡 "But the poem is not destined to be squandered on profanum vulgus: it is strictly for private consumption."

«اما این شعر قرار نیست صرف چیزهای بی‌ارزش و عامیانه شود: صرفاً برای مصرف شخصی است.»

💡 Remembering this, I forbear tying Sellar to odi profanum vulgus.

با یادآوری این نکته، از ربط دادن سلار به اودی پروفانوم ولگوس خودداری می‌کنم.

💡 In this basilica the judges called Centumviri held their courts, which were four in number: "Jam clamor, centumque viri, densumque coron� Vulgus: et infanti Julia tecta placent."

در این کلیسای قاضی به نام سنتومویری دادگاه های خود را برگزار می کردند که تعداد آنها چهار بود: "Jam clamor, centumque viri, densumque coron� Vulgus: et infanti Julia tecta placen".