Van Dine

💡 “The Kidnap Murder Case” is real, simon-pure Van Dine, and that should be good enough for anybody.

«پرونده قتل آدم‌ربایی» واقعی است، ون داینِ کاملاً بی‌عیب و نقص، و این برای هر کسی باید کافی باشد.

💡 Under the pen name Van Dine, the author codified rules for fair-play mysteries.

نویسنده با نام مستعار ون داین، قوانینی را برای داستان‌های معمایی جوانمردانه تدوین کرد.

💡 Van Dine, he adds that it invites the reader to employ “a high degree of logical reasoning.”

ون داین، او اضافه می‌کند که این اثر خواننده را به استفاده از «درجه بالایی از استدلال منطقی» دعوت می‌کند.

💡 Libraries still shelve Van Dine beside Christie and Sayers.

کتابخانه‌ها هنوز ون داین را در کنار کریستی و سایرز قفسه‌بندی می‌کنند.

💡 A critic argued that Van Dine valued puzzles over lived texture.

منتقدی استدلال کرد که ون داین برای معماها بیش از بافت زنده ارزش قائل بود.

💡 Van Dine, whose cosmopolitan Philo Vance is a more effete version of Lord Peter Wimsey; Dashiell Hammett’s hard-boiled “Red Harvest,” which features the Continental Op; and the gangster classic, W.R.

ون داین، که فیلو ونسِ جهان‌وطنش نسخه‌ی بی‌روح‌تری از لرد پیتر ویمزی است؛ «خرمن سرخ» بی‌روحِ دشیل همت، که شامل کانتیننتال اوپس می‌شود؛ و کلاسیک گانگستری، دبلیو آر.