undersleeve

💡 Tailors reinforced the undersleeve where elbows wear fast.

خیاط‌ها آستین زیرین را در جایی که آرنج‌ها سریع ساییده می‌شوند، تقویت کردند.

💡 The sleeves are sometimes set over a tight undersleeve, in fact the longer sleeve to the wrist became fashionable.

آستین‌ها گاهی اوقات روی یک آستین تنگ زیرین قرار می‌گرفتند، در واقع آستین بلندتر تا مچ دست مد شد.

💡 A detachable undersleeve kept the costume historically accurate.

یک آستین زیرینِ قابل جدا شدن، لباس را از نظر تاریخی دقیق نگه می‌داشت.

💡 She embroidered initials on the undersleeve as a secret charm.

او حروف اول اسم را به عنوان یک طلسم مخفی روی آستین زیرین گلدوزی کرد.

💡 Some sleeves were tighter with a small cuff, but usually the outer garment had a falling sleeve with a square or round end showing the tight undersleeve.

بعضی آستین‌ها تنگ‌تر و دارای یک سرآستین کوچک بودند، اما معمولاً لباس رویی یک آستین پایین‌رو با انتهای مربع یا گرد داشت که آستین زیرین تنگ را نشان می‌داد.

💡 An outer opened sleeve was now favoured, caught in front at the elbow and hanging to the knee over a fairly tight undersleeve with a turned-back lace cuff or ruffle.

اکنون یک آستین باز بیرونی مورد توجه قرار گرفته بود که از آرنج در جلو گرفته و تا زانو روی یک آستین زیرین نسبتاً تنگ با سرآستین توری یا چین‌دار برگشته آویزان بود.