tushery

💡 If you chose to blur your intelligence by writing romantic tushery, you must remember that by doing so you yielded to temptation just as much as I did when I forged Stevie's name.

اگر تصمیم گرفتی با نوشتن داستان‌های عاشقانه، هوش و ذکاوتت را خدشه‌دار کنی، باید به یاد داشته باشی که با این کار، درست به اندازه من که اسم استیوی را جعل کردم، تسلیم وسوسه شدی.

💡 It is not, as you might assume, a costume novel of eighteenth-century tushery.

برخلاف تصور شما، این یک رمان لباس‌پوشیده از لباس‌های قرن هجدهمی نیست.

💡 Should he err on one side, he is in the bogs of tushery: on the other, he commits that fault of self-conscious, over-daring modernization, of which Mr. Shaw has been so guilty.

اگر او از یک طرف اشتباه کند، در باتلاق خودبزرگ‌بینی گرفتار می‌شود: از طرف دیگر، مرتکب خطای خودآگاهی و جسارت بیش از حد در مدرنیزاسیون می‌شود، خطایی که آقای شاو در آن بسیار مقصر بوده است.

💡 A little tushery can charm, but too much turns dialogue into parody.

کمی چاشنی می‌تواند جذاب باشد، اما زیاده‌روی در آن، دیالوگ را به هجو تبدیل می‌کند.

💡 The novel’s mock-medieval tushery undercut its otherwise sharp satire.

تقلید از قرون وسطی در رمان، طنز تند و تیز آن را تضعیف کرد.

💡 Realistic pathos may have its Dobbin or Tom Pinch, but the wild and whirling episodes of tushery demand the satisfactory finish hallowed by custom.

شاید حس ترحم واقع‌گرایانه دابین یا تام پینچ خودش را داشته باشد، اما صحنه‌های وحشی و پرجنب‌وجوشِ توشری، پایان رضایت‌بخشی را می‌طلبند که توسط سنت تقدیس شده باشد.