triboelectricity

💡 Rubbing synthetic fabrics can generate triboelectricity strong enough to zap a doorknob.

مالش پارچه‌های مصنوعی می‌تواند تریبوالکتریسیته (برق مالشی) تولید کند که به اندازه کافی قوی است تا دستگیره در را بشکند.

💡 The sensor harvested tiny motions via triboelectricity to power a beacon.

این حسگر از طریق تریبوالکتریسیته، حرکات ریز را برای تأمین انرژی یک چراغ راهنمایی جمع‌آوری می‌کرد.

💡 Nearly all materials, both natural and synthetic, are capable of creating triboelectricity, giving researchers a wide range of choices for designing gadgets.

تقریباً همه مواد، چه طبیعی و چه مصنوعی، قادر به ایجاد تریبوالکتریسیته هستند و این به محققان طیف گسترده‌ای از انتخاب‌ها را برای طراحی ابزارها می‌دهد.

💡 Material charts rank how likely pairs are to develop triboelectricity on contact.

نمودارهای مواد، احتمال ایجاد تریبوالکتریسیته در اثر تماس را رتبه‌بندی می‌کنند.

💡 That’s because this type of electricity (also known as triboelectricity) typically builds up in materials that don’t conduct a charge very well, like rubber or plastic, which causes it to get stuck.

دلیلش این است که این نوع الکتریسیته (که به عنوان تریبوالکتریسیته نیز شناخته می‌شود) معمولاً در موادی که بار را به خوبی هدایت نمی‌کنند، مانند لاستیک یا پلاستیک، ایجاد می‌شود که باعث گیر افتادن آن می‌شود.

💡 “The more I work with triboelectricity, the more exciting it gets, and the more applications it might have,” says nanotechnologist Zhong Lin Wang of Georgia Tech.

ژونگ لین وانگ، متخصص نانوتکنولوژی از دانشگاه جورجیا تک، می‌گوید: «هرچه بیشتر با تریبوالکتریسیته کار می‌کنم، هیجان‌انگیزتر می‌شود و کاربردهای بیشتری پیدا می‌کند.»