transcendental aesthetic

💡 He calls it Transcendental Aesthetic, and refuses to allow the term to be used for the Critique of Taste, which could never become a science.

او آن را زیبایی‌شناسی متعالی می‌نامد و اجازه نمی‌دهد که این اصطلاح برای نقد ذوق به کار رود، چرا که این نقد هرگز نمی‌تواند به یک علم تبدیل شود.

💡 In like manner, transcendental aesthetic cannot number the conception of change among its data a priori; for time itself does not change, but only something which is in time.

به همین ترتیب، زیبایی‌شناسی استعلایی نمی‌تواند مفهوم تغییر را در میان داده‌های پیشینی خود بشمارد؛ زیرا خود زمان تغییر نمی‌کند، بلکه فقط چیزی که در زمان است تغییر می‌کند.