touch-me-not

💡 These plants present the most remarkable blending of the rigid, uncompromising, touch-me-not aspect and the ethereal and fragile.

این گیاهان، ترکیبی چشمگیر از جنبه‌های سفت و سخت، سازش‌ناپذیر و «به من دست نزن» و جنبه‌های اثیری و شکننده را ارائه می‌دهند.

💡 The lights falling on their faces threw up a singular likeness in expression, a kind of touch-me-not attitude that defied their physical juxtaposition.

نورهایی که روی صورتشان می‌تابید، شباهت عجیبی در حالت چهره‌شان ایجاد می‌کرد، نوعی حالت «به من دست نزن» که با مجاورت فیزیکی‌شان در تضاد بود.

💡 Folklore calls jewelweed touch me not, a nod to its seed-slinging trick.

در فرهنگ عامه، به علف جواهری می‌گویند به من دست نزن، که اشاره‌ای به ترفند دانه‌افکنی آن است.

💡 Everyone knows the garden plant touch-me-not, so called from the curious irritability of its pods, which writhe in an uncanny way when we gather them. 

همه گیاه باغچه‌ای «به من دست نزن» را می‌شناسند، این نام از روی تحریک‌پذیری عجیب غلاف‌هایش گرفته شده که وقتی آنها را می‌چینیم به طرز عجیبی پیچ و تاب می‌خورند.

💡 Winnie, standing at the fence in front of the touch-me-not cottage, could hear the new note in the voices of the birds.

وینی، که کنار نرده‌ی جلوی کلبه‌ی «به من دست نزن» ایستاده بود، می‌توانست صدای پرندگان را بشنود و آن حس جدید را تجربه کند.

💡 The garden labeled touch me not to warn kids about its explosive pods.

روی باغچه نوشته شده بود «به من دست نزنید تا بچه‌ها را از وجود غلاف‌های انفجاری‌اش مطلع کنم».